شغالهایی با کفش آهو؛ استعارهای از فریب و ریاکاری:
در زیستشناسی، «تقلید طعمه» فقط برای فرار نیست؛ بعضی شکارچیها سیگنالهای بیخطر بودن قربانی را جعل میکنند. روانشناسی تکاملی هم میگوید مغز ما ظاهر بیآزار را با قصد خوب اشتباه میگیرد؛ همان حفرهای که فریبکاران حرفهای روی آن سرمایهگذاری میکنند.
راهکار:
این تصویر را میتوان به «تقلب در نشانهها» تعمیم داد: خطرناکترین فریبکارها وعدههای درشت نمیدهند، بلکه رفتارهای کوچک و بیآزار قربانی را تقلید میکنند؛ بنابراین ظاهر آرام بهتنهایی شاخص امنیت نیست و الگوی تکرار رفتار مهمتر از یک نشانه است.