استعاره کوه در شعر

شعله‌های سرکش اندوه و استعاره کوه در شعر:

در روانشناسی، مفهوم «اندوه سرکش» با نظریه «افسردگی آشکار» مرتبط است، جایی که خشم به درون ریخته شده و به شکل شعله‌های سوزان غم تجلی می‌یابد. استعاره «کوه» نیز در اساطیر، اغلب نماد انزوا و تحمل رنجی عظیم و خاموش است. آیا این غم جمعی، می‌تواند سرانجام به آتشفشانی خلاقانه تبدیل شود؟

راهکار:

این متن را میتوان از زاویه‌ای دیگر دید: شاید «کوه» بودن نه نشانه سنگینی، که نماد پایداری و استقامت در برابر طوفان‌های احساسی باشد.