پله برقی دستمالی شهر؛ طنز تلخ اجتماعی:
اولین پلهبرقی جهان در ۱۸۹۶ در کنیآیلند نیویورک نه برای جابهجایی، بلکه بهعنوان وسیله تفریحی با شیب ۲۵ درجه نصب شد. نرده متحرک آن هم از چوب و لاستیک فشرده بود و چون سرعتش با پلهها دقیقاً هماهنگ نمیشد، مسافران ناخودآگاه تنش عضلانی میگرفتند؛ همان حالتی که در شلوغی شهری به آدم دست میدهد.
راهکار:
این جمله را میشود اینطور بازخوانی کرد: آدمهایی که همه به آنها دست میزنند، اما هیچکس واقعاً نگهشان نمیدارد؛ مثل نرده پله برقی که مدام لمس میشود ولی کسی به آن فکر نمیکند.