از جنگیدن با گرگها تا مستی با خون آهو؛ ماجرای فراموشی یک عشق:
مغز ما فراموشی را یک فرایند فعال میبیند نه انفعالی. تحقیقات نشان میدهند تلاش آگاهانه برای سرکوب یک خاطره (مثل White Bear Problem) دقیقاً مسیرهای عصبی همان خاطره را در هیپوکامپ تقویت میکند. یعنی هر بار که «برای فراموش کردنت مست میکنم» را تکرار میکنی، آن خاطره را ماندگارتر میکنی. شاید مستی، بهجای پاک کردن، یک مراسم تثبیت عمیقتر باشد.
راهکار:
اگر فراموشی مثل مستی با خون آهو خودویرانگر است، شاید به جای پاک کردن خاطره، آن را به بخشی از موزهٔ ذهنت تبدیل کنی؛ چیزی که نگاهش میکنی اما دیگر در آن زندگی نمیکنی.