استعاره دریا برای دل

دل دریایی و زخم‌هایی که مروارید می‌شوند:

پلاسمای خون انسان از نظر ترکیب یونی شباهت چشمگیری به آب دریا دارد؛ به همین دلیل سلول‌های ما هنوز در یک اقیانوس داخلی شناورند. صدف هم برای دفع جسم خارجی، لایه‌های مروارید می‌سازد؛ یعنی زخم می‌تواند به گران‌بهاترین بخش یک موجود زنده تبدیل شود.

راهکار:

در زیست‌شناسی، صدف فقط وقتی مروارید می‌سازد که جسمی خارجی آزارش دهد؛ برای همین تصویرِ «از دلِ زخمی مروارید درآوردن» دقیقاً منطق زیستی دارد. متن تو همزمان خشونت و لطافت را در یک اکوسیستم جمع کرده و همین تضاد، آن را از یک دلنوشته ساده فراتر می‌برد.