استعاره دیوار کهنه

وقتی از درون خُرد می‌شوی: ماجرای دیوار کهنه و دل‌نازک آدمی:

در علم مواد، پدیده «خستگی» (Fatigue) می‌گوید شکست ناگهانی یک سازه، حاصل ترک‌های ریز و تکرار تنش‌های جزئی در طول زمان است. دیواری که ملاتش ریخته، دیگر ضربه نمی‌خواهد؛ کافی است ارتعاشی کوچک به فرکانس طبیعی‌اش برسد تا آجرها از هم بپاشند. مغز آدمی هم تحت پدیده «بار آلوستاتیک» (Allostatic Load) به همین شکل فرسوده می‌شود: استرس‌های کوچک اما مکرر، آستانه فروپاشی را تا سطح سکوت پایین می‌آورند. آیا شما هم نقشه ترک‌های نامرئی ذهنتان را دیده‌اید؟

راهکار:

این تصویرسازی از خود همچون دیواری کهنه، در عین غم‌انگیزی، نشان‌دهنده خودآگاهی بالاست؛ اما شاید فرو ریختن این دیوار نه ضعف، که فرصتی برای بازسازی با آجرهای تازه‌تر و ملاتی محکم‌تر از جنس شناخت و مراقبت باشد.