باغی که باغبانش عاشقش نیست:
در روانشناسی، این حالت را «عشق یکطرفه مزمن» مینامند، که اغلب ریشه در «دلبستگی ناایمن» دارد؛ فرد ارزش خود را در گرو تایید دیگری میبیند. جالب اینجاست که گیاهان در یک باغ واقعی برای رشد به مراقبتی متعادل نیاز دارند، نه عشق افراطی. آیا این باغِ شعر، در نبود عشق باغبان، در حال خشک شدن است یا یادگرفته که خودش را آبیاری کند؟
راهکار:
این تصویر زیبا از «باغ» و «باغبان» میتواند نقطه شروع یک داستان کوتاه یا یک مجموعه شعر باشد. چه میشود اگر باغ، شروع به خشک کردن خودخواسته گلها کند تا باغبان متوجه شود؟ یا اگر باغ، میوههایش را به پرندگان دیگری بدهد که قدرش را میدانند؟