استعاره استخوان در شعر

استخوان‌های باقیمانده از یک عشق:

در زیست‌شناسی، استخوان‌ها پس از مرگ، طولانی‌ترین بخش بدن هستند که باقی می‌مانند؛ نمادی از اسکلت پایدار وجود. این شعر، عشق را به این هسته‌ی سخت و ماندگار تشبیه می‌کند، نه به بافت نرم و فانی احساسات زودگذر. چه چیز دیگری از یک رابطه، مانند این «استخوان» برایتان باقی مانده است؟

راهکار:

این ایده‌ی استخوان به عنوان هسته‌ی ماندگار را می‌توان گسترش داد: یک اثر هنری (طراحی، مجسمه‌سازی کوچک، یا حتی یک تکه‌نوشته) خلق کنید که دقیقاً همین استخوان‌های باقیمانده از یک عشق را به تصویر بکشد. این کار می‌تواند آن احساس را ملموس‌تر کند.