اسیر یک چیز شدن

اسیر یک گلیم در باغچه وسیع:

مغز انسان در مواجهه با تنوع زیاد، دچار 'پارادوکس انتخاب' می‌شود: هرچه گزینه‌ها بیشتر، رضایت کمتر. این 'اسارت در گلیم' شاید مکانیزم دفاعی برای کاهش اضطراب انتخاب باشد. نکته جالب: تحقیقات نشان می‌دهد محدودیت خودخواسته گاهی خلاقیت را افزایش می‌دهد. آیا می‌توان این گلیم را نقطه شروع کاوش در باغچه کرد؟

راهکار:

شاید این گلیم همان نقطه آرامش در میان وسعت باشد. چه می‌شود اگر به جای اسارت، آن را لنگرگاه خود بدانیم؟