حال اسیری که فرار را رها کرد:
«درماندگی آموختهشده» (Learned Helplessness) پدیدهای است که در آن موجود زنده پس از تجربهی شکستهای مکرر، فرار را غیرممکن میبیند حتی وقتی راه فرار باز است. آزمایش سگهای سلیگمن نشان داد آنهای که شوک الکتریکی غیرقابل کنترل دریافت کردند، بعداً حتی از روی مانع پایین نمیپریدند. شاید اسیر شعر شما، نه به خاطر نبود منتظر، که به خاطر انکار توانایی فرار، نمانده است. چه چیزی باعث میشود ما «قفس» را درون خود بسازیم؟
راهکار:
شاید این اسیر، آزادی را در نبود منتظر نمیبیند. اما گاهی آزادی یعنی انتخاب ماندن آگاهانه، نه فرار نکردن از ترس تنهایی.