انسان همان اسپرم سابق است؛ طنز فلسفی درباره خودبزرگبینی:
از بین ۲۵۰ میلیون اسپرم، فقط یکی شانس بارور کردن تخمک را پیدا میکند. یعنی احتمال اینکه «تو» دقیقاً همان برنده باشی، کمتر از بردن بلیط بختآزمایی است. حالا این موجود یکدر‐۲۵۰میلیونی، چنان خودش را جدی میگیرد که انگار کل جهان حول او میچرخد. این بزرگترین شوخی زیستشناختی است: هر انسان یک معجزهٔ آماری است که فراموش کرده از کجا آمده. آیا اینهمه جدیت، واکنشی به همان شانس سرگیجهآور نیست؟
راهکار:
همین که فهمیدی از یک سلول کوچک و یک رقابت ۲۵۰ میلیونی شروع کردهای، هر لحظهات معجزه است. شاید جدیت را باید گذاشت کنار و از این شانس ناب لذت برد، نه اینکه خودمان را زیادی جدی بگیریم.