راز نماندن در عشق: چرا عاشق شدن کافی نیست؟:
مطالعات عصبشناسی نشان میدهد عشق رمانتیک اولیه بیشتر شبیه اختلال وسواسی-اجباری است تا یک احساس پایدار. دوپامین و نوراپینفرین سیستم پاداش مغز را در سه ماه اول غرق میکنند، درست مثل اعتیاد به کوکائین. اما ماندن در رابطه نیازمند فعالسازی مدارهای دلبستگی (اکسیتوسین و وازوپرسین) است که کاملاً متفاوت عمل میکنند. یعنی «بلد بودن موندن» از نظر بیولوژیکی یک مهارت جداگانه است که هیچ ربطی به شدت عشق اولیه ندارد. آیا ما این دو سیستم مجزا را اصلاً به زوجها آموزش میدهیم؟
راهکار:
میگوییم بلد نبودیم بمانیم، اما شاید «ماندن» در عشق یک تصمیم لحظهای نیست؛ یک تمرین روزانه است مثل نواختن پیانو. هیچکس با استعداد عاشقی متولد نمیشود. هر بار که بعد از قهر میمانیم یا به جای غر زدن گوش میدهیم، داریم تمرین «بلد بودن ماندن» را انجام میدهیم.