اسم روی شناسنامه

رویای شیرین: اسم من در صفحه دوم شناسنامه‌ات:

خوب است بدانید شناسنامه‌های ایرانی تا سال ۱۳۰۴ اصلاً صفحه دوم نداشتند! افزودن صفحه‌ی مخصوص ثبت ازدواج و فرزندان، نتیجه‌ی مدرن‌سازی اداری در دوران رضاشاه بود. یعنی عشق شما در بستر تاریخ، یک تشریفات اداری نسبتاً جدید است. اگر در قرن نوزدهم بودید، این عشق را چطور ثبت می‌کردید؟

راهکار:

این جمله در واقع نسخه‌ای مدرن از «قسم‌های عاشقانه» در ادبیات کهن است، جایی که شناسنامه به دفتر ثبت عشق تبدیل می‌شود. جالب است که به جای تمرکز صرف بر حس، از یک نماد اداری برای بیان تعهد ابدی استفاده می‌کنید؛ این یعنی عشق توانسته کاغذبازی را هم شاعرانه کند.