کنایه دوهزاری به آدمهای بیارزش:
اسکناسهای دوهزار تومانی عملاً از چرخه خرید روزمره خارج شدهاند، اما در بازار کلکسیونرها بسته به سری، مهر و وضعیت، گاهی چندین برابر ارزش اسمی قیمت میخورند. این یعنی کمترین ارزش اسمی میتواند بالاترین ارزش نوستالژیک را بسازد؛ پدیدهای که در روانشناسی «اثر مالکیت و کمیابی» نام دارد. حالا دوهزاریِ تو کلکسیونی است یا خرج روز مبادا؟
راهکار:
دوهزاری شاید در خرید روزمره تقریباً هیچ است، اما به چشم نوستالژی و کلکسیون، ارزشش چند برابر میشود؛ شاید آدمها هم بعد از حذف شدن از زندگی، همینطور ارزش عاطفی پیدا میکنند.