فرار از واقعیت با اتاق فرار؛ چرا وسوسهکننده است؟:
روانشناسان به فرار کوتاهمدت از واقعیت «اسکاپیسم» میگویند؛ مغز در این حالت وارد حلمسئله میشود و کورتیزول را با دوز کنترلشدهای بالا میبرد، دقیقاً مثل ترن هوایی. جالبتر این که اتاق فرار ترکیبی از غوطهوری روایی و فشار زمان است و میتواند تمرکز را بهشکل محسوسی بالا ببرد. اگر این فرار انتخابی باشد، به جای اجتناب، نوعی تمرین ذهنی حساب میشود. آیا تا به حال شده بعد از یک بازی سنگین، واقعیت را شفافتر ببینید؟
راهکار:
شاید فرار از واقعیت همیشه منفی نیست؛ در روانشناسی به آن «استراحت شناختی» میگویند اگر انتخابی و کوتاه باشد. بستن درِ اتاق فرار برای یک ساعت، دقیقاً شبیه مدیتیشنِ پرماجراست که ذهن را از نگرانیهای روزمره جدا میکند و بعد با انرژی بیشتری به دنیای واقعی برمیگردی.