فرق اجتماعی بودن با اشتراکی بودن؛ تفاوتی که کمتر به آن فکر میکنیم:
مطالعات روانشناسی اجتماعی نشان میدهد مغز انسان برای «ارتباط اجتماعی» و «سهیم شدن در منابع» دو مدار عصبی جداگانه دارد: اولی اکسیتوسین ترشح میکند (پیوند عاطفی) و دومی دوپامین (پاداش معاملهای). نکتهی جالب اینجاست که شبکههای اجتماعی با وجود اشتراکگذاری بیامان، دقیقاً به دلیل معاملهای کردن توجه و تأیید، همهگیر تنهایی شدهاند. شما کدام را بیشتر زندگی میکنید؟
راهکار:
اجتماعی بودن با اشتراکی بودن مرز باریکی دارد: اولی یک تجربهی روانی و حسی است (نیاز به تعلق)، دومی یک الگوی مالکیت و مصرف. اجتماعی بودن از جنس رابطهی انسانی بیقید و شرط است، اشتراکی بودن از جنس شراکت منابع. گاهی تصور میکنیم با شیر کردن ماشین یا اینترنت، اجتماعیتر شدهایم، اما روانشناسان میگویند این کار حتی میتواند احساس تنهایی را عمیقتر کند، چون رابطه را به معامله تقلیل میدهد.