انتخاب قلب؛ بهترین اشتباه من:
علم اعصاب نشان میدهد تصمیمات عاطفی، حتی اگر به ضرر عقل باشند، در حافظه بلندمدت و هویت شخصی ما حک میشوند. این به خاطر ترشح دوپامین و اکسیتوسین در لحظه انتخاب است که آن را به تجربهای تبدیل میکند که مغز حاضر نیست پاکش کند، صرف نظر از نتیجه. آیا میتوان چیزی را که عمیقاً شکلدهندهمان بوده، واقعاً «اشتباه» نامید؟
راهکار:
این حس پارادوکسیکال را میتوان با مفهوم «زیباییشناسی شکست» در فلسفه مرتبط دانست: گاهی ارزش یک تجربه نه در موفقیت، که در عمق و اصالتی است که حتی از یک «اشتباه» به دست میآید.