پاک کردن بعضی آدم ها مثل یک اشتباه تایپی در زندگی:
هر بار که سعی میکنی خاطره یک نفر را پاک کنی، در واقع داری آن را عمیقتر در حافظهات حک میکنی. پدیده «خرس سفید» در روانشناسی (وگنر، ۱۹۸۷) نشان میدهد سرکوب افکار نتیجه عکس دارد؛ هر چه بیشتر تلاش کنی به کسی فکر نکنی، آن شخص برجستهتر میشود. مغز ما دکمه «حذف» ندارد، بلکه خاطرات با مرور دوباره بازنویسی میشوند. یعنی «اشتباه تایپی» زندگیات با هر بار آرزوی پاک شدن، پررنگتر تایپ میشود. آیا تا به حال شده کسی را که میخواستی فراموش کنی، ناخواسته بیشتر به خاطر بیاوری؟
راهکار:
شاید نتوانی آدمها را پاک کنی، اما میتوانی مثل یک ویرایشگر حرفهای، پاراگراف زندگیات را بازنویسی کنی؛ آن اشتباه تایپی را به یک نقطهویرگول تبدیل کن که جملههای بهتری بعدش بیایند.