وقتی تراپیست هستی ولی مریضات دامپزشک میخوان:
آیا میدونستید تو روانشناسی به این پدیده میگن «سندرم چکش و میخ»؟ وقتی یه ابزار تخصصی داری، همه مشکلات رو شبیه به همون میبینی. اینجا تراپیست چکشه، ولی مراجعها سگهایی هستن که به دامپزشک نیاز دارن. جالبه که تو مطالعات پیوند انسان و حیوان، ۴۰٪ از مراجعات روانشناسی درواقع نشوندهندهٔ نیاز به مشاورهٔ رفتار حیوان خانگی بوده. تا حالا پیش اومده کسی بهت بگه «من سگم افسردهست»؟
راهکار:
این جمله مثل یک شوخی تلخ، نشوندهندهٔ ناهماهنگی بین توقع و واقعیته. شاید بهتره به این فکر کنی که چطور میتونی مرز بین نیازهای واقعی مراجع و خواستههای سطحی رو در اولین جلسه مشخص کنی تا انرژی تو هدر نره. مثلاً یه پرسشنامهٔ سریع ازشون بپرس: «آخرین بار کی دامپزشک دیدی؟» :)