اشتباه در ترک کردن

بزرگ‌ترین اشتباه کسی که میره: فکر کردن به دور برگردون:

یک حقیقت شگفت‌انگیز: در علوم اعصاب، «اثر زیگارنیک» نشان می‌دهد مغز ما کارهای ناتمام را بهتر از کارهای تمام‌شده به خاطر می‌سپارد. وقتی کسی می‌رود اما ذهنی راه بازگشت را باز می‌گذارد، در واقع یک «پروژهٔ ناتمام» می‌سازد که تا سال‌ها او را درگیر می‌کند. این توهم بازگشت، از مکانیزم بقای قدیمی ما نشأت می‌گیرد که گزینه‌ها را همیشه باز نگه می‌داشت. اما در روابط انسانی، این ویژگی تبدیل به تله‌ای می‌شود. سؤال: آیا تا به حال برایتان پیش آمده که با وجود قطعیت ظاهری، باز هم به «شاید» برگشتن چنگ بزنید؟

راهکار:

این جمله یک هشدار روانشناختی دربارهٔ «سوگیری بازگشت» است: وقتی می‌رویم، مغزمان احتمال بازگشت را بیش از واقعیت تخمین می‌زند. پیشنهاد می‌شود پیش از ترک، تمام پل‌های پشت سر را نسوزانید، بلکه آنها را آگاهانه انتخاب کنید تا پشیمانی بعدی به حداقل برسد.