اشتباه در انتخاب آدمها

وقتی میفهمی مشکل خوب بودن نبود، وقت گذاشتن برای آدم اشتباه بود:

در روانشناسی به این «سوگیری هزینهٔ غرق‌شده» می‌گویند: هرچه بیشتر برای کسی وقت بگذاری، ترک کردنش سخت‌تر می‌شود، حتی اگر آدم اشتباهی باشد. مغزمان ما را فریب می‌دهد که «الان که این‌قدر سرمایه‌گذاری کرده‌ای، ادامه بده». جالب اینجاست که این مکانیزم در اصل برای بقا در محیط‌های کم‌منبع طراحی شده بود، نه برای روابط عاطفی. سؤال: تا حالا شده بعد از قطع رابطه، حس کنی اون همه وقت رو می‌تونستی برای خودت بذاری؟

راهکار:

این رو به‌عنوان یه الگو ببین: هر آدمی که بیش از حد ازت وقت گرفت و ارزشش رو نداشت، در واقع یه فیلتر بود برای اینکه دفعه بعد دقیق‌تر انتخاب کنی. تجربه‌ات رو تبدیل به یه سیستم غربالگری کن.