چرا با سالها تجربه هنوز زبانمان را گاز میگیریم؟:
زبان یک هیدرواستات عضلانی است که با ۸ عضله مجزا حرکت میکند. حتی در جویدن خودکار، مغز باید در هر ثانیه موقعیت آن را نسبت به دندانها محاسبه کند. یک خطای چند میلیثانیهای در سینکرونیزاسیون، نتیجهاش گاز گرفتن زبان است. این نشان میدهد حتی ماهرانهترین برنامههای حرکتی هم از خطا مصون نیستند. اگر زبان ساده چنین خطایی میکند، به سیستمهای حیاتیتر چقدر باید شک کنیم؟
راهکار:
جالب اینجاست که گاز گرفتن زبان در واقع یک خطای «پیشبینانه» است؛ مغز نهتنها موقعیت فعلی زبان، که مسیر حرکت آن را هم شبیهسازی میکند. اشتباه از جایی میآید که این شبیهسازی با واقعیت لحظهای هماهنگ نیست. پس تجربه فقط زمانی از خطا جلوگیری میکند که ذهن در لحظه حاضر باشد.