اعتقاد به عشق؛ چرا تنها اشتباه انسان میشود؟:
در روانشناسی عصبی، عشق رمانتیک همان مسیرهای پاداش مغز را فعال میکند که کوکائین فعال میکند؛ ترک آن با علائمی شبیه قطع ماده مخدر همراه است. از دید تکاملی، این سیستم برای بقا طراحی شده، نه برای حقیقتسنجی. برای همین «اعتقاد» به عشق اغلب با خطای شناختی «ایدهآلسازی» گره میخورد.
راهکار:
عشق را نه یک اشتباه، بلکه یک ریسک تکاملی ببین: مغزت برای پیوند طراحی شده، اما نه برای تشخیص زودگذر از ماندگار. اشتباه واقعی شاید اعتماد به تصویری است که در اوج دوپامین از آدمها میسازی، نه خود عشق.