اشک‌های درونی

اشک‌هایی که نیامدند؛ قلب‌هایی که خون گریستند:

علم می‌گوید جلوی اشک را گرفتن فقط اراده نیست؛ مغز در حالت سرکوب گریه، همان مدار عصبی درد فیزیکی را فعال می‌کند و کورتیزول در خون بالا می‌ماند. در موارد شدید، همین وضعیت می‌تواند به «سندرم قلب شکسته» (تاکوتسو) بینجامد؛ بیماری‌ای که در آن قلب واقعاً مثل قلبِ خون‌گریان دچار اختلال عملکرد می‌شود. آیا سکوتِ اشک، فریادِ بدن نیست؟

راهکار:

بعضی‌ها اشک را در چشم‌هایشان نگه می‌دارند تا مبادا آواره شوند؛ این یعنی بار سنگین احساسات روی قلب مانده، نه اینکه اثری نداشته است.