اشک نمایشی؛ اشکی که ده نفر منتظر پاک کردنش هستند:
اشک احساسی برخلاف اشک ناشی از پیاز، حاوی هورمون‌های استرس مثل کورتیزول و آدرنالین است و به‌عنوان سیگنال شیمیایی آسیب‌پذیری عمل می‌کند. در روانشناسی اجتماعی، گریه در حضور جمع معمولاً بیش از تسکین واقعی، احتمال دریافت همدلی نمایشی را بالا می‌برد؛ یعنی عرضه همدلی می‌تواند خودِ گریه را به یک کنش رقابتی تبدیل کند. مرز بین تخلیه هیجانی و اجرای اجتماعی کجا تمام میشود؟
راهکار:
این جمله را میشود از زاویه اقتصاد توجه خواند: وقتی ده نفر برای پاک کردن یک اشک صف کشیده‌اند، آن اشک دیگر فقط ترشح غم نیست؛ به یک اجرای کوچک اجتماعی تبدیل شده که تماشاگرِ آماده دارد. مرز بین تخلیه هیجانی واقعی و نمایشِ آسیب‌پذیری، دقیقاً همان جایی است که انتظارِ پاک‌شدن، از خودِ اشک بزرگ‌تر میشود.