اشک پروانه

از اشک شاپرک تا مروارید؛ دگرگونی غم:

آیا می‌دونستی صدف‌ها برای ساختن مروارید، یه ذرهٔ مزاحم رو با لایه‌های نرم صمغی می‌پوشونن؟ یعنی زیبایی از دل تحمل رنج زاده می‌شه. همینطور شاپرک‌ها (پروانه‌ها) از پیلهٔ تاریک بیرون می‌آن. اینجا اشک های تنهایی، اون 'ذرهٔ مزاحم' هستن که با صبر به مروارید تبدیل می‌شن. سؤال: آیا ما هم حاضریم تنهایی‌مون رو 'لایه‌گذاری' کنیم تا به جواهر برسیم؟

راهکار:

این استعاره رو ببر توی زندگی روزمره: هر بار که تلخی یا تنهایی رو تجربه می‌کنی، به این فکر کن که چه مرواریدی می‌تونی ازش بسازی. مثلاً یه خاطره‌ی تلخ رو بنویس و بعد یه داستان کوتاه ازش درست کن.