غم ناگفتنی؛ وقتی نه اشک میگوید نه سکوت پنهان میکند:
در علوم اعصاب، هنگام غم شدید، فعالیت «بروکا» (مرکز بیان کلامی) افت میکند و آمیگدال بالا میرود؛ نتیجه: کلمات قفل میشوند. پارادوکس اینجاست که سکوت هم بار عاطفی را پنهان نمیکند، فقط آن را به بدن میسپارد. ویلیام جیمز این حالت را «سکوت هیجانی» میخواند: هیجان از آستانهٔ زبان میگذرد.
راهکار:
گاهی غمِ ناگفتنی نه کمبود واژه است، نه پیروزی سکوت؛ نشانهٔ این است که هنوز خودِ واقعه شکل نگرفته. وقتش که برسد، خودش را در قالب یک تصویر، یک خواب یا یک جملهٔ نصفه نشان میدهد.