اشک و ابر

باران و دلتنگی؛ ابرهایی که مثل دل پر از حرفند:

در هواشناسی، ابر بدون «هسته‌های میعان» نمی‌بارد؛ هر قطره باران دور یک ذره غبار یا نمک شکل می‌گیرد. یعنی در دل هر قطره، یک تکه کوچک از زمین معلق است. اگر دل را به ابر تشبیه کنیم، بارش فقط خالی‌شدن نیست؛ هر اشک هم از ذرات ریز خاطرات ساخته شده است. کدام خاطره هسته اشک‌هایت شده؟

راهکار:

این تشبیه فقط اندوه نیست؛ ابرها هم وقتی انباشته می‌شوند می‌بارند تا سبک شوند. شاید دل هم برای رها شدن از سنگینی سکوت، به یک بارش نیاز دارد؛ یک پیام، یک اعتراف، یا حتی یک نوشته. باران پایان ابر نیست؛ آغاز طراوت است.