شعر اشک ماهیها و راز شوری دریا:
اشک انسان شور است چون از پلاسمای خون فیلتر میشود؛ اما شوری اقیانوسها حاصل هوازدگی سنگها، آتشفشان و گردش آب گرم است، نه اشک ماهیها. همین شوری اشک، سطح چشم را ضدباکتری میکند. اگر شوری دریا از اشک نیست، چرا این استعاره اینقدر باورپذیر است؟
راهکار:
این شعر شوری دریا را به احساس موجودی زنده گره میزند. برای عمق بیشتر، در پانویس تضاد علمی و شاعرانه را برجسته کنید: اشک پستانداران از پلاسمای خون میآید و شوری اقیانوس از چرخه سنگ و آب؛ همان فاصله، استعاره را قویتر میکند.