ترس از کم آوردن اشک در مسیر زندگی:
اشکهای احساسی از نظر علمی سه نوع دارند: پایه، رفلکسی و عاطفی. اشک عاطفی حاوی هورمون پرولاکتین و اندورفین است و بدن را از مواد شیمیایی استرس پاک میکند. جالب اینکه مغز ما هیچوقت فرمان قطع تولید اشک نمیدهد – این ترسِ تو از کم آوردن اشک، یک توهم ذهنی است. چیزی که واقعاً کم میآورد، شاید تاب آوردنِ دیدنِ رنجِ مداوم باشد، نه خود اشک. چرا گاهی اشک را علامت ضعف میبینیم، درحالیکه قویترین مکانیسم ترمیم روانی است؟
راهکار:
این ترس از تمام شدن اشک، خود نشانهای از عمق احساسات انسانی است. اشکهای احساسی حاوی هورمونهای استرسزا هستند و شاید کم آوردن آنها یعنی بدن در حال تخلیه سموم عاطفی است. به جای نگرانی از کمبود اشک، به این فکر کن که هر قطره اشک راهی برای التیام است. پس اشک بریز، تمام نمیشود.