اشک برای رویا

رویای غیرممکن در خاورمیانه:

در روانشناسی، «سندرم سرزمین موعود» توصیفکننده آرزویی است که به دلیل موانع بیرونی غیرقابل دسترس میشود و خودِ امیدواری به منبع رنج تبدیل میگردد. این پدیده در مناطق با بیثباتی مزمن، مانند خاورمیانه، به وضوح در ادبیات و گفتار روزمره مشهود است. آیا این ناامیدی، شکلی از واقعبینی است یا تسلیم؟

راهکار:

این متن را میتوان از زاویه «رئالیسم جادویی» بازخوانی کرد: رویا در منطقهای که هر روز با واقعیتهای سخت درگیر است، خود به عنصری افسانهای و تقریباً غیرممکن تبدیل میشود. شاید تمرکز بر «خوابیدن در آغوش رویا» به جای «دستیابی به آن» کلید درک این پارادوکس عاطفی باشد.