اشکهای غرور؛ داستان فروپاشی عزت:
در روانشناسی، گریه در اوج غرور نوعی 'فروپاشی دفاع خودشیفته' است. وقتی قشر پیشپیشانی دیگر نمیتواند آمیگدال را مهار کند، اشک راهی برای تخلیهٔ فشار هویت میشود. جالب است که این لحظه دقیقاً جایی است که 'منِ ایدهآل' با واقعیت برخورد میکند. تا حالا پیش آمده کسی را که همیشه قوی نشان میداد در حال اشک ببینید؟
راهکار:
این لحظه را نه شکست، بلکه اوج انسانیت ببین؛ چون نشان میدهد دیوار غرور فرو ریخته و روح واقعی پدیدار شده. اگر خودت چنین لحظهای را تجربه کردهای، بدان که این شروعِ تازهای برای پذیرش خودت است.