توصیف اشکهای امام حسین در روضه شب عاشورا:
تحقیقات علوم اعصاب نشان داده که شنیدن روضه، همان مناطق مغزی مرتبط با تجربهٔ واقعی درد را فعال میکند (آینهنورونها). این پدیده توضیح میدهد چرا عزاداری جمعی چنین همدلی عمیقی ایجاد میکند. جالب است بدانید اولین روضهخوانی منظم در تاریخ شیعه به شیخ صدوق در قرن چهارم هجری برمیگردد. آیا میدانستید که سبک 'آستینها' در این توصیف، برگرفته از پوشش اعراب آن دوران است؟
راهکار:
این تصویر عمیقاً انسانی از امام حسین (ع) یادآور این نکته است که حتی در اوج مصیبت، دغدغهٔ دیگران (خیمه) نشانهٔ کمال اخلاقی است. میتوان این روایت را با واقعیت تاریخی تطبیق داد که پس از شهادت یاران، امام تنها به خیمهگاه بازگشت تا از زنان و کودکان محافظت کند.