اشاره غیرمستقیم در متن

عشق پنهان در نوشته‌های من:

این دقیقاً مصداق «نظریه پنجره‌ی جوهر» است: ما اغلب عمیق‌ترین حقایق را نه در گفتار مستقیم، بلکه در الگوهای تکرارشونده‌ی آثارمان فاش می‌کنیم. تحلیل محتوای نوشته‌های یک نویسنده می‌تواند ناهشیارانه‌ترین دغدغه‌هایش را آشکار کند، حتی اگر هرگز نامی از آنها نبرده باشد. چه ویژگی‌های دیگری از تو ممکن است ناخواسته در نوشته‌های دیگران تکرار شده باشد؟

راهکار:

می‌توانی این ایده را با نوشتن یک قطعه کوتاه گسترش دهی که در آن، مخاطب اصلی فقط با خواندن بین خطوط می‌تواند خودش را در آن بیابد؛ مثل یک معما یا نقشه گنج شخصی.