زندگی چون آب روان: شعری درباره تقدیر و گذر عمر:
هراکلیتوس، فیلسوف یونان باستان، دقیقاً همین تصویر را با این جمله به بلوغ رساند: «هیچکس دو بار در یک رودخانه گام نمیگذارد». جالب اینجاست که این استعاره در فرهنگهای گوناگون، از حکمت چین باستان تا شعر فارسی، مستقل پدید آمده. پژوهشهای عصبشناختی امروز هم نشان میدهند مغز ما گذر زمان را نه با عقربهٔ ساعت، که با تراکم تجربههای نو میسنجد؛ آب روان زندگی وقتی تُند میگذرد که کنارههایش تکراری شوند. آیا این روانیِ گریزپذیر را آنقدر در آغوش میگیریم که خیس شویم؟
راهکار:
آب روان هر لحظه تصویری نو از کرانه را نشان میدهد. اگر زندگی اینگونه در گذر است، شاید «روان میگذرد» به جای تسلیم، دعوت به تماشای آگاهانهٔ همین جریان باشد؛ یعنی ثبت تصویرهای زودگذری که تنها یک بار در بستر رود ظاهر میشوند.