این همه راهی که اومدی الکی نیست؛ تهش قشنگه:
طبق قانون اوج و پایان کانمن، مغز ما یک تجربه را نه از روی مجموع لحظهها، بلکه از روی اوج و نقطه پایانیاش قضاوت میکند. اگر پایان مسیرت حتی کمی بهتر از شروع باشد، کل سختیهای راه در حافظه بازنویسی میشود؛ یعنی «تهش قشنگه» فقط یک حرف دلگرمکننده نیست، یک ویژگی ساختاری حافظه است.
راهکار:
اگه پایان قشنگه، پس راه الکی نیست؛ چون همون راهه که به پایان معنا میده. شاید تهش از الان شروع شده و این یعنی سختترین بخش، داره تموم میشه.