فرق متولدشده در قله با کسی که از دره به قله رسید:
در روانشناسی به این «سوگیری تلاش» میگویند: مغز انسان برای چیزی که با سختی به دست آمده، دوپامین و ارزش بیشتری آزاد میکند؛ حتی اگر نتیجهی نهایی عیناً همان باشد. در آزمایشهای معروف، وقتی افراد برای رسیدن به یک هدفِ یکسان زحمت بیشتری میکشند، همان هدف را از نظر عصبی بزرگتر و لذتبخشتر ارزیابی میکنند. یعنی قله برای کسی که از دره بالا آمده، واقعاً بلندتر دیده میشود. سؤال این است: این ارزشِ اضافه، واقعی است یا فقط برچسبی است که مغز به خاطر سختی میزند؟
راهکار:
فریم تازه: این تفاوت فقط به سختی راه نیست؛ به «قله»ی متفاوت هم هست. کسی که از دره آمده، قلهاش شامل تمام درههایی است که پشت سر گذاشته؛ بنابراین او از ارتفاع تعریف نمیکند، از مسیر تعریف میکند.