ارزش وقت شناسی

اهمیت به موقع بودن و تلخیِ به موقع نبودن‌ها:

مغز قبل از رسیدن خبر خوب، دوپامین ترشح می‌کند؛ یعنی لذت اصلی در خودِ رویداد نیست، در انتظارِ به‌موقع آن است. اگر این انتظار بی‌دلیل طولانی شود، سیستم پاداش مغز مهار می‌شود و همان ذوق به بی‌حسی تبدیل می‌شود. برای همین دیر رسیدن یا دیر پاسخ دادن فقط بی‌احترامی نیست، عصبی هم حس می‌شود.

راهکار:

تأخیر فقط دیر رسیدن نیست؛ فاصله بین انتظار و پاسخ، مغز را در حالت ابهام نگه می‌دارد و ذوق را آرام‌آرام خاموش می‌کند. شاید به جای معیار ساعت، «به موقع» را با حسِ شنیده شدن واقعی بسنجیم؛ آن‌وقت بعضی دیرها دیگر تلخ نیستند.