حسرت یک نگاه: ایثار تمام عمر در عشق:
از نظر روانشناسی، این تمایل به معاملهای ناممکن، نشانهای از «ارزشگذاری هیجانی» افراطی است؛ مغز عاشق، سیستم پاداش را چنان تحریک میکند که یک محرک ساده (یک نگاه) را با بالاترین داراییهای زندگی (کل عمر) برابر میداند. این حس، ریشه در مکانیسمهای عصبی مشترک با اعتیاد دارد. آیا این فداکاری خیالی، در نهایت ارزش آن نگاه را برای خودتان بیشتر میکند یا کمتر؟
راهکار:
این حسِ فداکاریِ کامل، یک «تصویرپردازی احساسی» قوی است. برای گسترش آن، میتوانید این پرسش را از خود بپرسید: اگر واقعاً یک عمر در ازای یک نگاه میدادید، دقیقاً کدام لحظه از آن نگاه را میخواستید برای همیشه در خاطرتان بماند؟ رنگ چشمانش، یا حالتی که در نگاهش بود؟ تمرکز روی یک جزئیات مشخص، شعر درون این حس را غنیتر میکند.