فداکاری واقعی: بمیرید برای کسی که تب میکند؟:
در روانشناسی، این سطح از فداکاری میتواند نشانهای از «دلبستگی ناایمن» باشد، جایی که مرزهای خود از بین میرود. جالب است که در زیستشناسی، برخی جانوران مانند مورچههای سرباز واقعاً برای محافظت از کلونی میمیرند، اما این یک برنامهریزی ژنتیکی برای بقای جمع است، نه یک انتخاب عاطفی. آیا فداکاری مطلق در انسانها، یک فضیلت است یا یک آسیبپذیری؟
راهکار:
این ایدهی فداکاری را میتوان یک قدم جلوتر برد: به جای «مردن»، روی «زندگی کردنِ فعالانه برای کسی» تمرکز کنید. مثلاً میتوانید یک «قرارداد رفاقتی» بنویسید که در آن تعهدات مشخصی برای حمایت متقابل در شرایط سخت ذکر شده باشد. این کار مفهوم را عینی و عملی میکند.