ارزش کمیابی در عشق

چرا قلب من درِ عمومی نیست؛ منطق انتخاب‌گری در عشق:

در روانشناسی اجتماعی، اصل کمیابی می‌گوید دسترسیِ بی‌قیدوشرط، ارزش ادراکی را کاهش می‌دهد؛ در آزمایش‌های جذابیت، افرادی که گزینش‌گرترند اغلب مطلوب‌تر ارزیابی می‌شوند. مغز انسان تلاش برای ورود به حریم دیگران را با اهمیت اشتباه می‌گیرد. از نگاه تاریخی هم استعاره‌ی «دربان قلب» به ادبیات عرفانی برمی‌گردد؛ جایی که قلب نه اتاق عمومی، بلکه حرمِ دارای آیینِ ورود است. سؤال تیز: اگر همه مجاز به ورود بودند، انتخاب اصلاً چه معنایی داشت؟

راهکار:

این جمله را می‌شود از لنز اقتصاد توجه خواند: وقتی ورودی قلب کنترل‌شده باشد، هر «بله» ارزش کمیاب پیدا می‌کند؛ پس نه‌گفتن به آدم‌های اشتباه در واقع بالا بردن قیمتِ «آری» به آدم درست است.