جمله دوستت دارم نذری نیست؛ چرا بیرویه نمیگوییم؟:
آیا میدانستید تکرار بیرویهٔ عبارت «دوستت دارم» باعث پدیدهٔ «اشباع معنایی» میشود؟ یعنی مغز حساسیتش را نسبت به آن کلمات از دست میدهد و دیگر تأثیر عاطفی اولیه را ندارند. این دقیقاً مانند اصل «مطلوبیت نهایی نزولی» در اقتصاد است: هر واحد اضافی از یک کالا (یا کلمه) ارزش کمتری دارد. بهنظرتان چطور میتوان تعادل بین ابراز عشق و حفظ ارزش آن را پیدا کرد؟
راهکار:
این جمله در اصل یک هشدار روانشناختی است: گفتن مکرر «دوستت دارم» بدون پشتوانهٔ احساسی، همان اثر «بازاریابی احساسی» را دارد که ارزش واقعی کلمه را کاهش میدهد. برای حفظ تأثیر، بهتر است کلمات عاطفی را در لحظات خاص و با صداقت به کار ببرید.