چرا ترک کردن آدمایی که ارزشت رو نمی‌دونن لازمه؟:
در روانشناسی اجتماعی، «اصل کمیابی» می‌گوید ارزش ادراک‌شده یک فرد با دسترسی بی‌قیدوشرط کاهش می‌یابد؛ مغز انسان به محرک‌های نایاب پاسخ دوپامینی بیشتری میدهد. به همین دلیل، وقتی همیشه در دسترس باشی، رفتار طرف مقابل بی‌ملاحظه‌تر می‌شود. ترک ناگهانی فقط مرزگذاری نیست؛ یک بازتنظیم عصبی برای اوست که نبودنت را حس کند. سوال: اگر فقط با نبودنت ارزشت را بفهمند، اصلاً ارزش ماندن داشتند؟
راهکار:
اینجا «عاشق ترک کردن» در واقع عشق به خود است، نه نفرت از دیگری؛ چون آدمی که همیشه در دسترس است، ناخودآگاه در نقش «گزینه پشتیبان» قرار می‌گیرد. ترک کردن این افراد بازتعریف مرز است: تو از مدار کسانی خارج می‌شوی که فقط با نبودنت ارزشت را می‌فهمند.