چشم در چشم رنج: دنیا بد است اما ارزش جنگیدن دارد:
جالب است که روانشناسی به این پارادوکس «رشد پس از آسیب» میگوید: مواجهه مستقیم با رنج، نه گریز از آن، باعث افزایش تابآوری و یافتن معنای عمیقتر در زندگی میشود. طبق مطالعهای در دانشگاه کارولینای شمالی، ۷۰٪ بازماندگان حوادث تلخ گزارش دادهاند که زندگیشان از قبل هدفمندتر شده است. این یعنی رنج، اگر در آغوش کشیده شود، سوخت جنگیدن میشود.
راهکار:
جنگیدن با رنج، نه برای تغییر دنیا، بلکه برای حفظ شأن انسانی است. همان طور که اگزیستانسیالیستها میگویند: ما محکوم به آزادی هستیم و معنای زندگی را خودمان میسازیم. پس ارزش جنگیدن در خودِ عمل انتخاب آگاهانه نهفته است، نه فقط در نتیجه آن.