چرا بعد از دیر شدن، درست شدن هم بیارزش میشود؟:
مغز ما ارزش را ثابت اندازه نمیگیرد؛ مسیر دوپامینیِ پاداش، «تأخیر» را جریمه میکند. آزمایشهای عصبشناسی نشان داده وقتی پاداش دیرتر میرسد، فعالیت هسته اکامبنس به شکل محسوسی افت میکند و حتی همان نتیجهی قبلی، «کمارزش» پردازش میشود. یعنی بیارزشی بعد از تأخیر فقط یک حرف احساسی نیست، یک مکانیسم نورونی است. آیا ارزش را «زمان» میسازد؟
راهکار:
این جمله را میشود معکوس خواند: بیارزشیِ چیزهای درستشده، یعنی خواستهی قبلیات دیگر به دردِ انسانِ الانِ تو نمیخورد؛ پس چیزها بیارزش نشدهاند، بلکه تاریخِ مصرفِ شان تمام شده است.