زمان؛ معمار اهمیت یا فراموشی:
دانشمندان میگویند درک ما از زمان به شدت تحت تأثیر احساساته: وقتی خوشحالیم، زمان میپره؛ وقتی در خطریم، ثانیهها کش میآیند. جالبتر اینکه مغز ما زمان رو خطی نمیبینه—حوادث مهم رو در حافظه بزرگتر میکنه و لحظات خستهکننده رو فشرده میسازه. یعنی خود ما با احساس و توجه، به چیزها وزن میدیم، نه زمان. آیا میتونیم آگاهانه این وزندهی رو تغییر بدیم؟
راهکار:
نگاه کن: همین جمله رو میشه برعکسش هم دید—ما به چیزهایی اهمیت میدیم که زمان براشون ارزش قائل شده، نه اینکه زمان خودش تصمیم بگیره. شاید قدرت واقعی تو دست我们自己ه، نه توی عقربههای ساعت.