امید به ارزشمند بودن خرید در برابر فروش:
آیا میدانستید مغز انسان هنگام ارزیابی «سود» و «زیان» دچار عدم تقارن است؟ بر اساس نظریه چشمانداز کانمن و تورسکی، ضررها از نظر روانی تقریباً دو برابر سودهای همارز سنگینی میکنند. یعنی ذهن ما ذاتاً تمایل دارد فروش را بزرگتر از خرید جلوه دهد، حتی اگر از نظر عینی برابر باشند. این امید که «چیزی که میخریم ارزش چیزی را دارد که فروختهایم» در واقع دعوایی با معماری عصبی تصمیمگیری است. سؤال برای شما: آیا تا به حال خرید بیارزشی کردهاید که بعداً ارزش واقعیاش را فهمیده باشید؟
راهکار:
این جمله در واقع به مفهوم «هزینه فرصت» در اقتصاد اشاره دارد: هر انتخابی یعنی چشمپوشی از گزینههای دیگر. اگر حس میکنید خریدتان کمارزشتر از چیزی است که فروختهاید، احتمالاً گرفتار «سوگیری زیانگریزی» شدهاید. راهکار: ارزش واقعی را با معیار عینی بسنجید، نه احساس لحظهای.