چرا یک تار موی یار از کوه طلا ارزشمندتر است؟:
دانشمندان عصبشناسی میگویند وقتی عاشق میشویم، سیستم دوپامین و اکسیتوسین مغز، «سوگیری اثر مالکیت» را فعال میکند: همان جسم فیزیکی معشوق (مثلاً یک مو) را منحصربهفرد و گرانبها میبیند، درست مثل اینکه یک کلکسیونر برای یک اثر هنری بینظیر میلیونها بپردازد. این پدیده «ارزش افزودهی عاطفی» نام دارد. بهنظرتان آیا این سوگیری تکاملی برای بقای روابط مفید بوده؟
راهکار:
این بیت، ارزش گذاری ذهنی عشق را نشان میدهد: «اثر مالکیت» باعث میشود آنچه داریم را چندبرابر ارزشمندتر ببینیم. برای عاشق، یک تار موی معشوق از کوه طلا باارزشتر است. این همان منطق هیجانی عشق است که اقتصاددانان رفتاری آن را «ارزشگذاری احساسی» مینامند.