فداکاری شهدا: بهای آزادی ما:
در علوم اعصاب، پدیده «ایثار خالص» نادر است؛ زیرا مغز معمولاً برای بقای خود برنامهریزی شده. اما شهدا با غلبه بر این غریزه، نماد برجستهای از «انتخاب آگاهانه مرگ» هستند. جالب است که در تاریخ، جوامعی که چنین ایثاری را میپرستند، انسجام اجتماعی بالاتری دارند. آیا این ایثار، میراثی برای نسلهای بعدی است یا باری بر دوش آنها؟
راهکار:
این متن یک تضاد زیبا بین ‘جان دادن’ و ‘جان گرفتن’ را روایت میکند. شاید بتوان آن را اینگونه بازتعریف کرد: شهداء با مرگ خود، به زندگی ما معنا بخشیدند. سوالی که مطرح میشود: آیا ما این بدهی را با زندگی شایستهای پاسخ میدهیم؟