داشتن تو در میان نداشتهها؛ راز قدرتمند عشق:
تحقیقات نوروساینس نشون میده مغز انسان در شرایط کمبود (مثل نداشتن چیزهای مادی) دوپامین بیشتری برای پیوندهای عاطفی ترشح میکنه. یعنی دقیقاً وقتی فکر میکنی چیزهای زیادی رو نداری، مغزت «داشتن یک نفر» رو به عنوان منبع اصلی لذت اولویتبندی میکنه. این همون مکانیسم «ارزش نسبی»ه که باعث میشه عشق در بحرانها عمیقتر بشه. سوال اینجاست: آیا این مکانیسم میتونه در بلندمدت پایدار بمونه یا فقط یه واکنش لحظهایه؟
راهکار:
این جمله بازی ذهنی جالبی رو شروع میکنه: «چیزی که داری رو با چیزایی که نداری مقایسه نکن، بلکه ببین چیزایی که نداری چقدر چیزایی که داری رو باارزشتر میکنن.» مثلاً میتونی یه لیست از «نداشتهها» بنویسی و بعد ببینی چطور «داشتهها» رو برجسته میکنن.